Gisteravond zag ik nog enkele fragmenten van het debat over het regeerakkoord. Het leek wel een film waarin de spelers elkaar volledig mochten afmaken. Het ging alleen maar over wat ‘goed’ of ‘fout’ was. Onze minister-president leek het middelpunt te zijn, alsof hij op een moderne schandpaal stond, waar men met tomaten naar hem gooide. Ik was verbaasd hoe hij zich staande hield in dit verbale, op de persoon gerichte geweld. Het leek wel alsof het debat een vrijbrief was om dit te mogen doen, zonder stil te staan bij de negatieve energie die we daarmee uitstralen naar de burgers.
In mijn ogen is een debat een gestructureerde discussie tussen partijen met verschillende standpunten, waarbij je ook je eigen ideeën en voorstellen inbrengt. Als voorbeeld; stel dat je denkt dat de extra BTW-heffing anders kan, kom dan ook met een voorstel over waar we het bezuinigingsgeld wél vandaan kunnen halen. Vaak hoor ik de kreet: ‘De burger heeft geen kennis van regeren’, dus daarom doen wijze vertegenwoordigers dat voor ons. Maar ik vraag me af of dat wel klopt. Ik denk dat we naar een systeem moeten waarin we meer luisteren naar de voorstellen van burgers, in plaats van door te gaan met deze duale strijd van ‘goed’ en ‘fout’.