Hey Jan, alweer vol aan het werk na je sabbatical? Hoe voelt dat nou? Wat me opvalt, nu ik weer terug ben, is hoeveel gedoe er eigenlijk is: problemen, geklaag, zorgen, meningsverschillen, roddels—je kent het wel. Een paar maanden langs de kust zeilen maakt je hoofd leeg, daar heb je dat allemaal niet. En terug op het werk valt het meteen op: ik dacht nog, ‘Nee, daar ga ik niet in mee, die sleur doe ik niet meer.’ En dat ging best goed… tot vandaag.
Tot mijn eigen schaamte liet ik me vandaag verleiden door mijn ego. Ineens typte ik een mail vanuit frustratie over hoe ik te vol liep met werk, en een tweede mail waarin ik aangaf het niet eens te zijn met een bepaalde aanpak. Asjemenou, wat doe ik nou? Dit wil ik helemaal niet! Maar ja, wat dan wel? Hoe blijf je zen als de druk toeneemt of wanneer je gevraagd wordt iets te doen wat tegen jouw waarden ingaat? Door kort en krachtig ‘stop’ te zeggen met een simpele uitleg? In ieder geval geen lange mails met verborgen lading. Hoe lossen jullie dat op?