Na negen jaar in het HBO realiseer ik me dat onze oorsprong diep geworteld is. Ons onderwijs ontstond vanuit de noodzaak om jonge mensen een beroep te leren en de economie te laten groeien. De docenten waren de ‘meesters’ en autonoom met kennis en kunde in het beroep. Management moest zich vooral niet met de inhoud bemoeien.
We leven nog dagelijks met deze leidende principes, terwijl de fundering allang begint te scheuren. Veel beroepen zullen er na vier jaar studie niet meer zijn en in de tussentijd zijn er al weer nieuwe beroepen. En de docent is geen ‘meester’ meer, met alle kennis en video’s op het internet? Management probeert te innoveren, maar dat geeft ‘gedoe’ en ’emotie’. De oude geesten, onze principes, komen dan weer uit de fles, want .. ‘wij weten wat we ze moeten leren’!
En dan… bengggg! daar is generatieve AI. Die doet de grondvesten pas écht schudden. Want nu is het niet alleen kennis, maar ook intelligentie die in de knel komt! En dan hebben we het nog niet eens over de taken die straks door AI worden overgenomen. AI zaagt nog harder aan de poten van het ‘beroepsonderwijs’ dan andere technieken… dus logisch dat we het ontkennen, ontmoedigen of plagiaat-angst aanwakkeren bij studenten!
Maar ‘ho’ eens even, .. dit is gewoon een ‘asjemenou’ effect. Dit zag niemand aankomen! Niemand is schuldig … en daarom een mooi moment om het beroepsonderwijs te bedanken voor de jarenlange trouwe dienst aan de economie om een beroep te leren. Dat hebben we goed gedaan met z’n allen!
Een bloemetje, een respectvolle speech over het beroepsonderwijs en dan op weg naar een nieuw onderwijsmodel. Een model waarin ‘leren-leren’ en ‘innovatie’ met organisaties voorop staan, met AI als bondgenoot. Zo dragen we bij aan de broodnodige innovatie en economie in Europa met jonge mensen en duurzame frisse ideeën voor de toekomst.
Wie doet er met me mee? Loeki de Leeuw is alvast aan boord!